Myndlistarkona og listmálari

Alda Ármanna gestalistamaður hjá SÍM

Alda Ármanna opnar sýningu í Tjarnarsal Ráðhúss Reykjavikur laugardaginn 2. 4. 2011 kl.14.00 Viðfangsefni sýningarinnar eru aðallega konur sem komið hafa við á vinnustofunni á ýmsum tímum, en meginuppistaðan eru málverk frá þessu ári og því síðasta.

Á síðasta var mikil umræða var um athyglisverða þátttöku kvenna á margvíslegum vettvangi mörg afmæli og tímamót. Konur voru hvattar til að vera sýnilegar og fagna degi kvenna 24. Október og láta ekki deigan síga þó syrti í álinn. Hvað gerir málari, kona sem málar konur. Pantar sýningarsal. En Tjarnarsalur Ráðhússins var ekki laus fyr en með vorinu. Og myndlistakonan Alda Ármanna á einmitt 75 ára afmæli 2. 4. 2011. Nú varð að gera gott plan. Tala við konurnar sem alltaf voru til í að vera sýnilegar á málverki og hinar líka. Meðal eldri kvenna er líka til athyglisverður hópur. Konur sem eru jafnan til í að styrkja hinar og hvetja. Spyrja um þá sem ekki mæta í sundleikfimina eða hvað það nú er. Er ekki allt í lagi hjá henni eða honum, brosandi og hlýlegar. Þær voru líka til í að sitja fyrir- ekki taka allar hrukkurnar- en voru samt ekkert hátíðlegar og sögðu frá lífi sínu.

Svo komu líka ungu konurnar allt niður í 14 ára, frísklegar og glaðar. Áttu sína drauma.

En vinnustofan geymir líka málverk sem var gaman að breyta, skerpa á eða gefa nýtt útlit. Ófullunnar skissur eða helgimyndir. Gyðjur. Þegar ég fór til Finnlands á Nordisk Forum með sýninguna 1994 "Gyðjur í íslensku samfélagi" málaði ég mínar bestu vinkonur og þær voru svo tilbúnar og geisluðu. Þetta var dásamleg vinna. Sama er með guðsmóðurmyndina sem var á sýningarferlinu Tíminn og trúin og fór um kirkjur landsins í Kirkjulistaári 2000 og hún var líka á aðventusýningu Grafarvogskirkju 2003.

Huldukonur móður minnar fá að vera með í því landslagi sem þær una í og örfáar myndir úr landslaginu umhverfis mig. Verið öll velkominn.